Tej witaminy organizm potrzebuje ilościowo najwięcej i dostarczanej codziennie, ponieważ nie potrafi jej magazynować.
Działanie witaminy C w organizmie człowieka jest wszechstronne, wpływa na wzrost tkanek, gojenie się ran, ułatwia wchłanianie żelaza, współdziała w wytwarzaniu ciał odpornościowych. Niedobór witaminy C objawia się osłabieniem, uczuciem stałego zmęczenia, zmniejszoną odpornością na choroby, obrzękiem i krwawieniem dziąseł. Optymalna dawka witaminy C u dorosłego człowieka wynosi 76 mg, ale trzeba pamiętać, że rekonwalescenci, palacze, alkoholicy, chorzy na cukrzycę, reumatyzm i nadciśnienie, a także mieszkańcy wielkich miast i ośrodków przemysłowych potrzebują jej nawet 3 razy więcej.
Witamina C łatwo rozkłada się w podwyższonej temperaturze i z dostępem tlenu, a także w wodzie. Łatwo rozkłada się przy zetknięciu z żelazem, miedzią i mosiądzem. Niszczy ją też ocet spirytusowy. Wynika z tego praktyczna rada, aby produkty bogate w witaminę C jadać, o ile to możliwe, na surowo, a jeśli gotowane, to trzeba robić to szybko, w emaliowanym nie obitym garnku i pod przykryciem.
Najbogatsze w witaminę C są owoce dzikiej róży, porzeczki czarne, czerwone i białe, zielona pietruszka, papryka,
truskawki, chrzan, kapusta, a dopiero w
dalszej kolejności pomarańcze i cytryny.
Witamina C jest najmniej trwała ze wszystkich witamin, dlatego zaleca się:
- płukać warzywa i owoce pod bieżącą wodą i nie moczyć ich długo,
- obierać cienko, gdyż bezpośrednio pod skórą znajduje się najwięcej cennych składników odżywczych,
- używać tylko tarek i noży nierdzewnych,
- rozdrabniać bezpośrednio przed dalszym przyrządzaniem lub przed spożyciem
- warzywa i owoce przygotowane do i gotowania zalewać wrzątkiem i odtlenioną wodą, czyli gotowaną przez kilka i minut,
- gotować jak najkrócej pod przykryciem; wyjątek stanowią kalafior, brukselka i jarmuż, które gotujemy bez przykrycia oraz kapusta, którą po zagotowaniu odkrywamy tylko na chwilę, ^
- najlepiej gotować w skórce, np. ziemniaki w „mundurkach",
- potrawy podawać zaraz po sporządzeniu,
- wywar z warzyw wykorzystać do zup i i sosów (z wyjątkiem wywaru z młodych i lub kiełkujących ziemniaków),
- rozdrobnione warzywa jak najszybciej wymieszać z zaprawą (majonez,! śmietana, olej); ochroni się je w ten sposób przed utratą witamin.
